1- Organik Fotoğraflar:

Bu fotoğraflar makineden çıktığı gibidir. İçinde makinenin koyduklarından başka katkı maddesi yoktur.

Soluk renkleri, eğri kadrajları, sapmış oranları, karışık kompozisyonları ile tanınırlar. Renkliyken bir naneye benzemediklerinden genelde siyah beyaza çevrilirler. (Siyah beyaza çevirmek elbette müdahale sayılmaz)

Gelişen teknolojiye ayak uyduramamış analogçu eski tayfa ile bunların öğrencileri,

Bir de Belgeselde Estetik Aranmaz sanrısından muzdarip, klasik Türk Fotoğrafından ödün vermeyen, fular ve sanatçı sakalları ile tanınan fotoğrafçılar, bu türü fazlası ile sahiplenirler.

Organik fotoğraftan bahsederken aşkla konuşurlar, ortaya koydukları ürüne bakar içinizden –olmamış, çok sıkıcı- dersiniz ama bunu yüksek sesle tekrarlamanız sağlığınız ve beden bütünlüğünüz için iyi olmaz.

2- Genetik Yapısı Değiştirilmiş Fotoğraflar:

Yazının devamı için linki tıklayınız…

Dijital devrimden sonra sayıları hızla artan, eğitim düzeyleri yüksek, fotoğrafı belge değil anlatım aracı olarak benimsemiş, genç kuşak tarafından kabul gören fotoğraf türüdür.

Burada dondurulan an değil, fotoğrafçının o ana neler kattığı önemlidir.

GDF üreten fotoğrafçı yorum yapma, söz söyleme, hikâye anlatma çabası içindedir.

Vizörden gördüğü ile yetinmez kendi iç dünyasını açar izleyene.

Buna rağmen yaptığı işin sahtecilik olduğu yüzüne haykırılır, sanki yapılan kolaymış gibi hafife alınır.

– Ha o mu? Aman boş ver onu Fotoşop la yapılmış (Sıkıysa sen de yap)

– Şimdi fotoşop diye bişey var, ona koyuyorsun fotoğrafı, diğer taraftan güzelleşmiş olarak çıkıyor.

– O mu? O fotoşopçu abi, alem-i cihan olsa ne yazar, geç onu, gel seninle Balat a gidelim, kırışık yüz, sümüklü burun çekelim, olmadı ahşap kapı önünde kedi çekeriz…

Genetiği Değiştirilmiş Fotoğraflar ile ilgili çeşitli şehir efsaneleri de vardır.

- Dijital müdahalenin sınırları belirlenmelidir. (Kim neden belirleyecek?)

- Dijital müdahale varsa o fotoğraf değildir. ( Nasıl, ne zaman, kim karar verdi?)

- Dijital Müdahale yapanlar gaydir. (Okan Bayülgen)

- Karanlık odada müdahale zordu. Şimdi iki tık tık iş tamam ( Sen öyle san!)

- Fotoğrafı kötü çeksen de bir şey olmaz fotoşopta düzeltirsin (işte yanıldığın en önemli nokta, çektiğin fotoğraf kötüyse ne yaparsan yap kötü olarak kalacaktır.) (Murat Eren) (*)

Buraya kadar okuyanların aklına şu sorular gelebilir;
- Peki eskiden fotoğrafa müdahale olmaz mıydı?
- Eski fotoğrafçılar nasıl fotoğraf çekerdi?

Uzun uzun cevaplamayayım, aşağıya en tanınmış fotoğrafçımız Ara Güler in bir röportajından alıntı ekleyeyim, varın eskiden nasıl olduğuna siz karar verin:

(…) Trenler birbirine girmiş. Ben gittiğimde bir sürü insanı çıkarmışlar ama içerde hala adamlar vardı. Bir de baktım adamın biri bir yerde sıkışmış, sökememişler oradan. Mecmua fotoğrafı çekmek başka bir şeydir. Çarpışmış trenleri çekince iş bitmez. Detay lazım. Sembolik detaylar. Ön planlarda ceset göstermek lazım. Orada da imajinasyon lazım bir baktım o herifin oraya sıkıştığı vagonda imdat işareti var. Adamın eli de imdat işaretine 15 santim uzakta duruyor. Tutmaya çalışmış da tutamamış havasında fotoğraf çekmek istiyorum… Adamın, yani ölünün elini çekiyorum, gelmiyor. Vücudunu itmeye çalışıyorum, sıkışmış, kıpırdamıyor. Adamın elini imdat işaretine takmaya çalışırken üstüm başım makineler kana bulandı ama sonunda taktım. Sembolik resim çekildi işte!
Kafamda hala mizanpaj yapıyorum. Diyorum ki, Orient Express olduğu nasıl anlaşılacak bunun? Sirkeci ye geldim. Trenlerin tabelaları vardır orada. Orient Express tabelasını buldum. Tabelayı çaldım yerinden. Aldım raylara vura vura eskittim. Sanki kazada çarpılmış… Atıverdim rayların arasına. Ön tarafta tabela, arkada trenler gözüküyor… Paris Match da o adamın eliyle birlikte tabelaya iki sayfa verdiler. Öteki fotoğraflar da var tabii. Röportaj yapmışlar! Bunlardır gazetecilik..
)

(*)Murat Eren : http://meren.org/blog/
“www.fotoiz.com’dan alıntıdır!”

Ayrıca Erdal Kınacı’nın sosyal medyasından alıntıdır.

(Fotoğraf bana ait değildir. Şu siteden alıntı yapılmıştır: http://alpha518.multiply.com/photos/album/15/New_Tamron_17-50_F2.8_IF )

inceleme için: http://www.the-digital-picture.com/Reviews/Tamron-17-50mm-f-2.8-XR-Di-II-Lens-Review.aspx

The Sony World Photography Awards

148 Ülkeden katılan 51000 fotoğraf arasından dereceye giren ilk 10 fotoğraf.

Devamı için linke tıklayın…

Hava Kararınca: Chumlong Nilkon (Tayland)

Doğa & Vahşi Yaşam (İki karınca eğlenerek yemek yiyorlar.) : Andiyan Lutfi (Endonezya)

Mimari : Marek Troszczynski (P olonya)

Moda : Edina Csoboth (Macaristan)

Aksiyon: Chan Kwok Hung (Hong Kong)

Seyahat : James Chong (Singapur)

İnsanlar : Raghuranjan Sarkar (Hindistan)

Gülümseme : Carlos Henrique Reinesch (Brezilya)

Kültür & Sanat : Hubert Januar (Endonezya)

Panoramik : Wolfgang Weinhardt (Almanya)

Foroğraf : Seboist64 , 1986 Model Helios 44m-6 f/2 objektifle denemelerimden…

Aydilge – Takıntı :

Selamlar blog yine bir can sıkıntısı ve beraberinde gelen Türk zekasıyla seninleyim.

Öncelikle böyle bir girişim için elde şuna benzer bir hurda olması gerekiyor;

Ardından lensi body’den ayırmaya başlıyoruz bu daha çok zorla sökmek oluyor;

Ardından lensi makinemize tutturmak için uzatma tüplerinden faydalanıyıoruz, lensi bu tüpün ortasında tutmak içinse bir karton parçasından yaralanıyoruz. Son olara karton parçasından sensörümüze birşeyler düşmemesi için hava pompasıyla temizliyoruz. Lensimiz kullanıma hazır.

Şimdi de test fotoğraflarımıza geçelim;

Sırasıyla;

normal 50mm lensle çekilmiş fotoğraf

1 kademe tüp ve lensimizle çekilmiş fotoğraf:

İki kademe tüp ve lensimizin çektiği fotoğraf:

Sonuçlar teorik olarak etkileyici fakat pratikte biraz netlik kaybı ve renk sapmaları göze çarpıyor. Sanırım buna söküm aşamasında diyafram bıçaklarını da sökmem sebeb oldu. Zaten fazla da beklenti sahibi olmamak lazım değil mi

Selametle blog…

Uzun süredir sana yazamıyordum. Bu yeni oyuncak vesile oldu Yeni oyuncağımız bir flaş. Strobistçilerin gözbebeği Yongnuo YN 460. Fiyatı özellikle uzakdoğu sitelerinde oldukça uygun. Ben dealextremeden Wireless tetitleyici ile beraber aldım. Ve oldukça uygun bir fiyata geldi. TR de bu ikiliye 200 lira civarı bulabiliyorsunuz. Fakat yurt dışında 60$ civarında.

İncelememize geçecek olursak…

Yazının devamı için alta tıklayınız…

Kısaca çalışma sisteminden bahsedecek olursak. Yongnuo YN 460 bir manuel flaş, yani TTL ölçüm yapıp makinenin verdiği değerlerde pozlama yapamıyorsunuz. Siz pozlamanızı yapıp üstüne bir de flaşın değerini düşünüp ona göre pozlamanız gerekiyor. Bu aslında çok zor birşey değil, tamamen deneyimle kazanılacak kolay birşey. Flaşı tepe – dolgu flaşı olarak kullanabildiğiniz gibi farklı konumlamalarda da kullanabiliriniz.  Wireless Trigger’in görevi ise flaşı bağımız olarak uzaktan tetiklemek. Yani makinanızın hot shoe bölümüne tetikleyiciyi, flaşın altına da alıcıyı yerleştirdikten sonra deklanşöre bastığınızda 20 metre alanda (wireless alanı)  flaş patlıyor (tetikleniyor). Strobist’e kayan bu teknikle farklı ışık yansımaları yaratıp yaratıcı kareler elde edebilirsiniz. Tabi daha saatler önce elime geçtiği için size ancak böyle küçük bir test unabiliyorum.

Test ortamı

Çekimdeki bütün fotoğraflar 400D + 50mm 1.8 ile çekildi…

Farkı anlamanız için önce makinanın standart pop-up flaşıyla bir çekim yapalım.

Bu da tepeye doğru konumlanmış flaşla ve uzaktan tetiklenmiş pozumuz.

Flaşın bir özelliği de SLAVE MODU (S1). Bu özellikte flaş etrafında herhangi bir flaş patladığında kendisi de senkronize olarak patlıyor. Örneğin diğer makinam A530 un flaşını patlattığımda ikii bir patlamış oldu. Sol ütten Yongnuo YN 460 sağ karşıdan Canon A530 flaşı.

Bu karede Canon A530′dan görülen fotoğrafsa şu şekildeydi

Flaş kullanmak daha doğrusu kullanabilmek bilgi ve deneyim isteyen bir teknik. Belki ilerde hoş kareler yakalayabilirim. Daha yeni başlıyoruz…

Selametle Blog…

Şiir: Refik Durbaş / Seslendiren: Erhan Güleryüz /Fotoğraf : Seboist64

Dinlemek ve okumak için:>> devamını oku linkine tıklayın…

Dinlemek için: 

Değişen nedir güvercinleri ( bir parçası…)

Her insan bir eş arar
“taşın kalbi olmaz derler
onu da yosun sarar”
bir oyun: tilki tilki saat kaç
bir kız: ne çok sevmelerimin hülyalı kızı

Bir ince nakışla geçip gidiyor akşamüstü
oysa dün gelecekti
sabah alnımdan öperek uyandıracaktı
çay demleyecektim
kızarmış ekmek
peynir
dünyadan ve insanlardan konuşacaktık uzun uzun
susacaktık uzun uzun
sinemaya mı giderdik akşama doğru
el ele tutuşup bir deniz kıyısına mı yaşmağı düşmüş martılarla
bir ince nakışla geçip gidiyor akşamüstü oysa
acıların uzağından
kederlerin uzağından
yalnızlığın uzağından
kanat açarken ışıktan oyulmuş umutlarla
kandili mavi alevli sulara
neredesin şimdi

Bir ince nakışla geçip giderken akşamüstü
tek sütun üzre bir haber
direği kırılmış üç beş sözcük
fermanı yazılmış
solgun
görünmeyen ufkunda zulmün
nerede miyim şimdİ…

Kalbim
ne çok yorgun kalbim ne çok

Sahi kaç yaşındaydık bir akşamüstü Çınaraltı’nda
deniz kaç yaşındaydı rüzgârın menzilinde
bereketli yağmurlarla bezenmişken bedeni
gökyüzü kaç yaşındaydı
saçlarını örerken ayışığının mavi tomurcukları
toprak kaç yaşındaydı kan içinde yürekte
ağaç kaç yaşındaydı, kuş kaç yaşında
çiçek kaç yaşında
sevda kaç yaşında
gençliğim kaç yaşında

“Ey niyet sahibi! Bu kâğıt sana müjde ve uğur verecektir.
Durumun yakında düzelecek, istediğin eline geçecektir.
Yalnız düşündüğünü herkese söyleme.”

Ey niyet sahibi! Söylenmedik söz mü kaldı
alınmadık can mı
uçmadık kuş mu
söyle şimdi kaç yaşındaydı söz
hüzün kaç yaşında
ölüm kaç yaşında

Çok mu uzun oldu en önemlisi sabrı öğrendim üzre mahzunluğum

Bir çiçek: acının nakışıyla işlenmiş yüzü
bir sevda: yalnız geceleri yol alan trenlerde yaşanmış
bir saat: akrebi umuda, yelkovanı hüzne ayarlı
bir şaşkınlık: donup kalmış katline çıkarılan fermana
bir ölüm: düşer düşmez ikinci cemre toprağa bir ölüm

Yağmurun yüzümün harmanında alevlendiği bir akşamüstü
badem ağaçlarının gökyüzünü çiçeklediği bir akşamüstü
ölümün nice bin ölümle mukabele bulduğu bir akşamüstü
yıldızlardan soyundum nice bin yıldızlardan ey niyet sahibi
Çınaraltı’ndan geçtim yüzümde bembeyaz güvercinlerle

Güneş battı
masalar boşaldı
sandalyeler toplandı
babalar işten döndü
sofralar kuruldu
yağmur dindi
bir şiir okusam şimdi
nerede olursan ol
dinler misin
sesimi

Çok mu uzun oldu genç ölümlere gidip gelmelerden yorulmuşluğum

Refik Durbaş

DSLR Simulator, sayfaya gitmek için devam’ tıklayınız…

Eğer simulator açılmıyorsa veya loading’te tıkanıyorsa sayfayı bir kez yenileyiniz, açılacaktır.

Bu simulatörde Canon’un Beyaz ayarı hakkında…

Lensle çekilmiş örnek fotolar :

http://www.dpreview.com/galleries/reviewsamples/albums/canon-50mm-f1-8-ii-review-samples/slideshow

devamı…

İsim: Canon EF 50mm f/1.8 II
EF: Electronic Focus
Diyafram Bıçak Sayısı: 5
Filtre Çapı: 52mm
Zoom Aralığı: 50mm Prime
Makro çekim: 45cm
Maksimum diyafram: f/1.8
Minimum Diyafram: f/22
AF motor: Mikro Motor
Lens Yapısı: Plastik
Opsiyonel Aksesuarlar : ES-71 II Parasoley
Ağırlık: 130 gr

Boyut: 68.2mm X 41mm

Bunlarda ilk çekimlerim.  F=1.8

devamı…

Sırasıyla eve, kutuya ve penguene netleme..